Maand: maart 2018

Brrrrrrr.

Brrr…met verkleumde vingers stop ik de sleutel van mijn eetwinkel in het sleutelgat. Ik moet kracht zetten om de deur open te doen. In mijn winkel is het ook koud. Snel de verwarming aan en aan de slag. Van koken word ik wel lekker warm. Ik doe de radio aan en luister naar de nieuwsberichten die voorbij komen. Ik hoor iets over de koude adem van de Russische beer en Floortje Dessing geeft commentaar. Zij is wel erger gewend, trots vertelt ze over een tocht in Groenland met -50 graden en de keer dat het vocht in haar ogen bevroor in Siberië. Ze zegt nog niet dat we niet zo moeten zeuren, maar ik hoor het haar denken. Och.. ook dat nog, er zijn grote problemen voor de Tesla automobilisten, tegen zoveel kou zijn de accu’s niet opgewassen. Een groot deel van Nederland lijkt praktisch tot stilstand te komen. Een klant komt binnen. We klagen samen over dit belachelijke weer, dit is toch niet te doen! We hebben het zwaar. Ik bied hem een kop koffie aan., want je moet in deze extreme tijden een beetje voor elkaar zorgen nietwaar. Tijdens de koffie klagen we nog even door en halen herinneringen op uit onze jeugd, onder andere over dat jaar dat we onze huizen niet eens uit konden, zoveel sneeuw lag er. Dat was ook zwaar. We zijn zo druk in gesprek dat we de jongen die net is binnen gekomen nauwelijks opmerken. Hij is van Fooddrop en komt een aantal maaltijden halen om te bezorgen. Ik overhandig hem de maaltijden. Hij bedankt me vriendelijk loopt de winkel uit en stapt op z’n fiets. Ik sta op en ga weer aan het werk, de bestellingen voor bezorgen lopen binnen, waarschijnlijk mensen die de kou liever niet trotseren. De jongen van fooddrop tikt nog even op het raam, zwaait en fietst weg. Lang leve de fooddropper.


Copyright 2018 - Alle rechten voorbehouden